Η εβδομάδα ήταν ατέλειωτη. Ξέρετε αυτό το διάστημα που δουλεύεις σαν υδραυλικός σε βάρδια, γυρνάς σπίτι και το μόνο που θες είναι να πέσεις ξερή στον καναπέ, αλλά το μυαλό σου τρέχει ακόμα στις στρόφιγγες και τις σωληνώσεις; Ναι, έτσι ακριβώς. Το απόγευμα της Πέμπτης λοιπόν, μετά από εννιά ώρες επί τόπου σε μια διαρροή που αρνιόταν να συμμαζευτεί, ένιωσα το κινητό να βουίζει στην τσέπη της φόρμας. Ένα μήνυμα από την Κατερίνα, τη φίλη μου από το σχολείο, με μια φωτογραφία από τις διακοπές της στην Κρήτη.

Και τότε με έπιασε. Όχι ζήλια, όχι. Αυτό το συγκεκριμένο βράδυ, με έπιασε μια απίστευτη πλήξη. Ένα κενό. Ο άντρας μου έλειπε σε επαγγελματικό ταξίδι, τα παιδιά ήταν στο σπίτι της γιαγιάς τους για το τριήμερο, και εγώ έμενα μόνη με μια τηλεόραση που έπαιζε διαρκώς διαφημίσεις για απορρυπαντικά. Έφαγα ένα σάντουιτς στα όρθια, άνοιξα το λάπτοπ και, χωρίς καν να το σκεφτώ, έκανα κλικ σε έναν σύνδεσμο που είχα δει σε ένα διαφημιστικό banner ενώ διάβαζα τα νέα. Ένα online καζίνο.

Ποτέ δεν ήμουν από τους ανθρώπους που στοιχηματίζουν σοβαρά. Μια φορά τον χρόνο, στο χωριό, έπαιζα ίσως μια τριάδα στο ΚΙΝΟ και το ξεχνούσα. Αλλά εκείνο το βράδυ, η περιέργεια ήταν πιο δυνατή από τη λογική. Ήθελα απλώς να δω πώς δουλεύει. Να χαζέψω τα παιχνίδια, να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό για να σκοτώσω την ώρα μου. Έφτιαξα ένα φλιτζάνι χαμομήλι, κάθισα αναπαυτικά και άρχισα να εξερευνώ τη σελίδα. Τα χρώματα ήταν ζωντανά, τα παιχνίδια δελεαστικά, και κάπου εκεί στην αρχική σελίδα υπήρχε μια ενότητα με προσφορές. Δεν είχα ιδέα πώς λειτουργούν αυτά τα πράγματα, γι' αυτό έψαξα λίγο στο διαδίκτυο για συμβουλές και βρήκα τα vavada promo codes που έκαναν την εγγραφή ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Ήταν ένα μικρό δώρο, μια έξτρα αφορμή για να δοκιμάσω χωρίς να ρισκάρω πολλά.

Θυμάμαι ότι έπαιξα έναν αυτόματο κουλοχέρη με θέμα την αρχαία Αίγυπτο. Χαμηλά στοιχήματα, μόλις είκοσι λεπτά τον γύρο. Το χαμομήλι μου είχε κρυώσει ενώ παρακολουθούσα τους κυλίνδρους να γυρίζουν. Δεν είχα άγχος, δεν είχα προσδοκία. Απλώς μου άρεσε ο ήχος, η κίνηση, η μικρή έκρηξη αδρεναλίνης όταν έπεφταν τρία σύμβολα στη σειρά. Κέρδισα δύο φορές, έχασα άλλες τρεις, και γελούσα μόνη μου με τη βλακεία μου. Τέλος πάντων, σκέφτηκα, τουλάχιστον δεν βαριέμαι. Και τότε, στον γύρο νούμερο σαράντα ή κάπου εκεί, συνέβη κάτι απροσδόκητο. Οι κύλινδροι σταμάτησαν, η οθόνη γέμισε με κόκκινα σύμβολα, και το ποσό στο ταμπλό άρχισε να ανεβαίνει. Όχι κάτι τρελό, μιλάμε για μερικά ευρώ, αλλά για εμένα εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να κερδίζω το λαχείο.

Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά. Ένα μικρό ποσό, πενήντα ευρώ περίπου, εμφανίστηκε στο υπόλοιπό μου. Ήταν τόσο απρόσμενο! Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να βγάλω ένα στιγμιότυπο οθόνης και να το στείλω στην Κατερίνα με τη λεζάντα: ""Καλύτερα από την Κρήτη, ε;"" Αμέσως μετά, με έπιασε ένας αυτοσαρκασμός. Είχα πάει εκεί για να περάσω την ώρα μου και ξαφνικά ένιωθα σαν επαγγελματίας τζογαδόρος. Το αστείο είναι ότι δεν ένιωσα ούτε στιγμή να συνεχίσω για να κερδίσω περισσότερα. Αντίθετα, ένιωσα την ανάγκη να αποσυρθώ από εκεί πέρα ως νικήτρια, έστω και για πενήντα ευρώ. Ήταν περισσότερα από αρκετά για να καλύψω το σούπερ μάρκετ της εβδομάδας.

Κατέθεσα τα χρήματα στον λογαριασμό μου, έκλεισα τον υπολογιστή και έβαλα ένα χαμόγελο. Ξαφνικά, η βαρετή Πέμπτη είχε γίνει μια από τις πιο διασκεδαστικές βραδιές του μήνα. Είχα μιλήσει με κανέναν; Όχι. Είχα κάνει κάτι παραγωγικό; Όχι. Αλλά είχα μια βόλτα με το ποδήλατο μέσα στο δωμάτιο από τη χαρά μου. Το ίδιο βράδυ, όταν ξάπλωσα στο κρεβάτι, συνειδητοποίησα γιατί αυτή η εμπειρία με κέρδισε. Δεν ήταν τα χρήματα. Ήταν η αίσθηση ότι το σύμπαν μού έδωσε ένα μικρό δωράκι. Η ρουτίνα είναι τόσο βαριά κάποιες φορές, που ακόμα και η πιο μικρή, ανόητη νίκη μπορεί να σου φτιάξει τη διάθεση για μέρες.

Δεν θα σας πω να τρέξετε να παίξετε ή να ξοδέψετε λεφτά που δεν έχετε. Θα σας πω όμως ότι μετά από εκείνο το βράδυ, όποτε νιώθω το ίδιο κενό, θυμάμαι πόσο ωραία είναι η αναμονή για κάτι αβέβαιο. Και ναι, μπορεί να ξαναδοκιμάσω καμιά φορά, πάντα με μέτρο, πάντα με ένα μικρό ποσό που είμαι διατεθειμένη να χάσω. Ακόμα κι αν δεν ξανακερδίσω ούτε σεντ, εκείνη η βραδιά θα μου έχει προσφέρει μια ωραία ιστορία να λέω στους φίλους μου. Τελικά, η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά και απροσδόκητα. Την επόμενη μέρα, μάλιστα, πήρα τα κέρδη και αγόρασα ένα μπουκέτο λουλούδια για το σπίτι. Μια πολυτέλεια που δεν έκανα ποτέ. Και κάθε φορά που τα κοιτάζω, γελάω με τον εαυτό μου, θυμάμαι εκείνη την ξεκαρδιστική στιγμή που ένα μηχάνημα με έκανε να νιώσω σαν να είχα βρει χρυσάφι. Αυτό είναι το πραγματικό κέρδος, πιστεύω. Η ανάμνηση.